van Ruinen, Otto I 1a

Birth Name van Ruinen, Otto I
Gender male

Events

Event Date Place Description Notes Sources
Birth about 1090    
1a

Families

    Family of van Ruinen, Otto I
  Children
  1. van Ruinen, Arnold I

Pedigree

    1. van Ruinen, Otto I
        1. van Ruinen, Arnold I

Source References

  1. Richard van Schaik: Kwartierstaat van mijn neef en nicht
      • Page: Otto I van Ruinen
      • Citation:

        Otto I van Ruinen 1 was born about 1090/1095.

        De oudste stamvader was een Otto van Ruinen, die in 1139 voor het eerst wordt vermeld als getuige van bisschop Andreas. Hij was toen al niet zo jong meer, want bij een belangrijke schenking in 1141 uit allodiaal bezit aan het klooster te Ruinen (de latere abdij te Dikninge, - misschien ter gelegenheid van de stichting van het klooster), was mede-ondertekenaar zijn zoon, die toen dus volwassen was.

        He had the following children:

        M i Arnold I van Ruinen

        ---------------------------
        Otto I van Ruinen

        1) J.W. Schaap, De heren van Ruinen en hun heerlijkheid (Nederlandse Leeuw CD-Rom, ISBN 90-800382-8-8), 1981, kol. 273 - 274, --1139, Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde, Postbus 85630, 2508 CH 's-Gravenhage.
        "De bisschoppen van Utrecht hadden in de hoge en late Middeleeuwen een sterke band met Drenthe. Tijdens het episcopaat van Herbert van Bierum (of wellicht: van Wierum, 1139 - 1150) stelde de bisschop zijn ene broer Lefferd aan tot prefect van Groningen en de omringende Noorddrentse gebieden en een andere broer Lodolf tot prefect van Coevorden met jurisdictie over de rest van Drenthe. De Coevordense prefecten en de groeiende stad Groningen stelden zich steeds onafhankelijker op tegenover de bisschoppen, met als gevolg eeuwenlange moeilijkheden en strijd.
        Afzijdig van deze strijdgebieden bevond zich in het zuidwesten van Drenthe een heerlijkheid Ruinen. Deze heerlijkheid heeft zich in een veel rustiger bestaan kunnen verheugen."
        Letterlijke citaten zijn grotendeels als annotatie overgenomen, wegens het familierelatie bewijs dat in de tekst beschreven staat.